Life is all around.

ของฝาก…จากคนไกล

Posted on: October 23, 2008


หนังสือกับซีดี…ต้องเอาไปกระจายให้คนแถวนี้ได้อ่านกันทั่วหน้า

สัปดาห์ที่ผ่านมามีคณะอาจารย์จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ทั้งจากวิทยาเขตหาดใหญ่และปัตตานีจำนวน 5 ท่่าน เดินทางมาทำ MOU (Memorandum of understanding) กับทาง Ole Miss คณาจารย์ที่มาส่วนใหญ่จะเป็นอาจารย์ผู้หลักผู้ใหญ่ที่มีตำแหน่งการงานสูงๆ ทั้งนั้น เหล่าคณาจารย์มาถึงเมื่อวันพฤหัสที่ 16 และพักอยู่ที่โรงแรมของมหาวิทยาลัยประมาณ 1 สัปดาห์…ในฐานะหนึ่งในตัวแทนนักเรียนไทยใน Ole Miss ขอยินดีต้อนรับอาจารย์ด้วยความจริงใจ🙂

ได้มีโอกาสทักทายและร่วมรับประทานอาหารกับอาจารย์ผู้ใหญ่ เช่น คณบดีคณะวิทยาการจัดการ (วจก.) กับคณบดีคณะรัฐศาสตร์ และหัวหน้าภาคฯ ต่างๆ ระหว่างนั้นก็พูดคุยกันถึงสถานะการณ์บ้านเมืองในปัจจุบัน รวมถึงเหตุวุ่นวายต่่างๆ ที่เกิดขึ้น แหม…คนไทยหนอ ใยต้องสู้รบกันเองด้วยนะ (เพราะอีตา…คนเดียว)

มื้อแรกนี้เราทานอาหารค่ำตามฉบับบ้านนอกที่ร้าน Taylor Grocery ต้องเรียกอย่างนี้เนื่องจากต้องขับรถออกไปนอกเมือง (Taylor) เพื่อไปทานปลาดุกอันเลื่องชื่อในละแวกนี้ ร้านนี้ปกติลูกค้าจะแน่นมากโดยเฉพาะวันศุกร์ กลุ่มพวกเราเดินทางด้วยรถตู้ ไปด้วยกันทั้งหมด 7 คน และนัดสมาชิกเพิ่มเติมอีก 2 คนซึ่งเค้าจะขับรถไปเองแล้วไปเจอกันที่ร้านเลย ตอนไปถึงร้านก็จะเข้าไปนั่งรอในร้าน เนื่องจากข้างนอกมันเย็น ทางร้านก็ไม่ยอมบอกว่าต้องมาให้ครบ 9 คนก่อนถึงจะอนุญาตให้เข้าร้านได้ สรุปว่าต้องออกมานั่งรอนอกร้าน ลมก็พัดซะเย็นเชียว อีกครั้นของจองโต๊ะ…เค้าไม่รับจอง เออ…แปลกดี แล้วสมาชิกอีก 2 คนก็เดินทางมาถึง แต่เผอิญว่าตอนนั้นยังไม่มีโต๊ะใหญ่ว่าง ก็ต้องรอต่อไปอีก…อะไรเนี้ย จะให้กินกันหรือเปล่า อุตส่าห์มาอุดหนุนนะเนี้ย ช่างเหอะ สุดท้ายก็ได้กินอยู่ดีแหล่ะ เอาเป็นว่าคนส่วนใหญ่ก็สั่ง whole catfish plate แบบทอดนะ มันขึ้นชื่อที่สุดของร้านแล้วหล่ะ ปลา catfish นี่บ้านเราเรียกว่าปลาอะไรไม่รู้มีลักษณะคล้ายๆ กับปลาดุก ขืนแปลตามตัวคงเป็นปลาแมว (555)

ร้านนี้ขายอาหารดีมาก อีกทั้งไม่รับจองโต๊ะผ่านทางโทรศัพท์ (ขนาดไปถึงร้านก็ยังไม่ให้จอง) แต่ร้านค่อนข้างโทรมมาก เพราะเค้าต้องการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพโทรมๆ ให้ได้มากที่สุด อย่างห้องน้ำเนี้ย…ถ้าเห็นคงตะลึงนะเพราะไม่คิดว่าในอเมริกาจะมีห้องน้ำที่ดูแย่ได้ขนาดนี้ รู้งี้กลั้นไว้ไปเข้าที่บ้านดีกว่า (ตัวอย่างไม่ดีนะ…อย่าเอาเป็นตัวอย่าง เดี๋ยวจะเป็นโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบ)


ภาหนะสู่จุดหมายปลายทาง


บรรยากาศในร้าน


ห้องน้ำสังกะสีกับที่ใส่สบู่ล้างมือ


ขับกล่อมเสียงเพลงด้วยสาวผู้นี้

ก่อนอาจารย์จะกลับก็ได้มีโอกาสเจออาจารย์อีกครั้ง คราวนี้อาจารย์เป็นคนเลี้ยงข้าว (ขอบคุณนะคะ…อาจารย์) ไปทานอาหารกันที่ร้าน Old Venice เป็นร้านอาหารอิตาเลี่ยน เสียดายไม่ได้สั่งพาสต้าอันเลื่องชื่อของร้าน เนื่องจากเพิ่งทานอาหารเที่ยงไปตอนบ่ายแก่ๆ อีกทั้งดื่มกาแฟสักประมาณบ่ายสามได้มั้ง งานนี้กินแค่สลัดง่ายๆ (แค่สั่ง half size ก็เกือบจะทานไม่หมดอยู่แล้ว) ทานอิ่มหมีพีมันก็พาคณาจารย์ไปช้อบปิ้งนิดหน่อยก่อนที่อาจารย์จะเดินทางกลับประเทศไทย อาจารย์แต่ละท่านช่างน่ารักเหลือเกิน..มิหนำซ้ำยังมีของฝากให้ไปแชร์กับเพื่อนๆ อีกด้วย เอาไปให้ใครก็ไม่มีใครเอา พี่ๆ เค้าบอกว่า…น้องเอาเก็บไว้ทานเองเถอะ หรือว่าพี่ๆ เค้าจะสงสารที่ย้ายมาอยู่อพาต์เม้นต์และต้องทำอาหารทานเองอีกทั้งฝีมือการอาหารก็ห่วย อีกครั้นพี่ๆ แต่ละคนก็กลับเมืองไทยบ่อยมากบางคนปีละครั้งเห็นจะได้ ว่าแล้วสมบัติเหล่านี้ก็เป็นของเรา เย้ๆๆๆ (ขอบพระคุณอย่างหาที่เปรียบมิได้ที่อุตส่าห์หอบหิ้วของฝากข้ามน้ำข้ามทะเลกว่าครึ่งโลกมาให้) น้ำพริกทั้ง 10 ซองนี้คงประทังชีพได้นานเป็นปี น้ำพริกซองๆ อย่างนี้กินกับข้าวสวยร้อนๆ นะ อร่อยม๊าก…ขอบอก คนที่อยู่เมืองไทยคงไม่รู้หรอกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสมบัติล้ำค่ามากแค่ไหน คนที่ทำอาหารไม่เก่งแถมไม่ค่อยได้กลับเมืองไทยอย่างเราเนี้ยถือว่าเป็นอะไรที่สุดยอดจริงๆ นะ ว่าแล้วเราจะเปิดถุงไหนกินก่อนดี😛

Tags: ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: